Προτάσεις για το Περιφερειακό Χωροταξικό Πλαίσιο Ηπείρου

Στην κατηγορία: 
23-12-2015

Προς την Περιφέρεια Ηπείρου                                                       Ιωάννινα, 23.12.2015

Υπ’ όψιν κ. Σταύρου Παργανά

Προέδρου Περιφερειακού Συμβουλίου

 

Κοιν: Γραφείο Υπουργού Περιβάλλοντος

 

 

Θέμα: Υπόμνημα επί του σχεδίου αναθεώρησης του Περιφερειακού Πλαισίου Χωροταξικού σχεδιασμού και αειφόρου ανάπτυξης της Περιφέρειας Ηπείρου

 

 

Κύριε Πρόεδρε,

Η Περιφέρεια Ηπείρου έχει θέσει σε διαβούλευση το σχέδιο αναθεώρησης του Περιφερειακού Χωροταξικού Πλαισίου και την Στρατηγική Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων που το συνοδεύει.

Στο πλαίσιο αυτό, καταθέτω παρατηρήσεις και προτάσεις επί του σχεδίου αναθεώρησης του Περιφερειακού Χωροταξικού της Ηπείρου, συμμετέχοντας ενεργά στη διαβούλευση.

Σας ευχαριστώ.

 

Με τιμή                                               

 

 

 

Σταύρος Ελ. Καλογιάννης

Πολιτικός Μηχανικός M.sp, Cert.

Πρώην αναπληρωτής Υπουργός Ανάπτυξης και Υποδομών

 

1. Εισαγωγή

Ένα Περιφερειακό Χωροταξικό Πλαίσιο πρέπει να αντιμετωπίζεται ως ο καταστατικός χάρτης πάνω στον οποίο βασίζεται η ανάπτυξη της Περιφέρειας, και μάλιστα η αειφόρος, και όχι ως εμπόδιο στη διαμόρφωση του αναπτυξιακού σχεδιασμού. Αυτό προϋποθέτει ότι το Χωροταξικό Πλαίσιο είναι τεκμηριωμένο, συμβατό με τον υπερκείμενο σχεδιασμό (Γενικό Χωροταξικό και Ειδικά Χωροταξικά Πλαίσια) τον οποίο πρέπει να εξειδικεύει, καθώς και με τις εθνικές και ευρωπαϊκές Στρατηγικές και Προγράμματα της ίδιας περιόδου (π.χ. ΕΣΠΑ 2014 – 2020).

Το ισχύον Περιφερειακό Χωροταξικό Σχέδιο Ηπείρου εγκρίθηκε το 2003, σε μία εποχή που υπήρχε ένα βασικό έλλειμμα σχεδιασμού του χώρου: Δεν υπήρχε καν θεσμοθετημένο Εθνικό (Γενικό) Χωροταξικό Πλαίσιο, το οποίο να δίνει γενικούς κατευθυντήριους άξονες στον υποκείμενο σχεδιασμό. Έτσι, τη διετία 2002 – 2003 εγκρίθηκαν τα Περιφερειακά Χωροταξικά που δεν ακολουθούσαν γενικούς κανόνες, ενώ παράλληλα ήταν εντελώς ασύνδετα μεταξύ τους, ως εάν οι Περιφέρειες να είναι απομακρυσμένα, μη συνδεόμενα μεταξύ τους, νησιά!

Επιπλέον την δωδεκαετία που πέρασε, μεσολάβησαν πολλά γεγονότα, εφαρμόστηκαν πολιτικές και προγράμματα σε εθνικό και ευρωπαϊκό επίπεδο τα οποία καθιστούσαν επιτακτική την αναθεώρηση του Χωροταξικού Πλαισίου εδώ και πολύ καιρό. Αναφέρω ενδεικτικά:

  • την ολοκλήρωση του Γ’ Κοινοτικού Πλαισίου Στήριξης (2000 – 2006) και του Εθνικού Στρατηγικού Πλαισίου Αναφοράς (ΕΣΠΑ, 2007 – 2013),
  • την ευρωπαϊκή «Στρατηγική Ευρώπη 2020» που καθορίζει τις προτεραιότητες και τους στόχους μέχρι το 2020, μέσω των οποίων η Ε.Ε θα ξεπεράσει οριστικά την οικονομική κρίση, και οφείλουν τα κράτη-μέλη να ακολουθούν,
  • το Γενικό Χωροταξικό Πλαίσιο και τα Ειδικά Χωροταξικά Πλαίσια για τον τουρισμό, τις ΑΠΕ, τη βιομηχανία (που θεσμοθετήθηκαν τη διετία 2008 - 2009) και για τις ιχθυοκαλλιέργειες που υιοθετήθηκε αργότερα,
  • τη νέα Κοινή Αγροτική Πολιτική, η οποία ορίζει ως προκλήσεις προς αντιμετώπιση τη διατροφή, τους φυσικούς πόρους και το  έδαφος,
  • το πρόγραμμα «Καλλικράτης» για τη νέα αρχιτεκτονική της Αυτοδιοίκησης,
  • τα μέτρα εφαρμογής του μεσοπρόθεσμου πλαισίου δημοσιονομικής πολιτικής (2012 – 2015),
  • την μακρο – περιφέρεια της Αδριατικής – Ιονίου, η οποία εγκρίθηκε το 2014 από την Ε.Ε και η οποία ανοίγει νέους αναπτυξιακούς ορίζοντες για την Ήπειρο.

Με μεγάλη καθυστέρηση συνεπώς, το Υπουργείο Περιβάλλοντος επιχειρεί να θεσμοθετήσει νέο Χωροταξικό Πλαίσιο για κάθε Περιφέρεια της χώρας. Η καθυστέρηση αυτή έχει σοβαρότατες συνέπειες σε μία σειρά δράσεων, με αρνητικές επιπτώσεις και στην Περιφέρεια Ηπείρου, η οποία δοκιμάζεται από την βαθιά ύφεση προηγουμένων ετών, στην οποία δυστυχώς ξαναβυθίστηκε η χώρα το 2015.

2. Αξιολόγηση των προτάσεων του ισχύοντος Περιφερειακού Χωροταξικού Πλαισίου Ηπείρου.

Υπάρχουν μεγάλες αποκλίσεις μεταξύ των προβλέψεων και δεσμεύσεων του ισχύοντος Περιφερειακού Πλαισίου και της κατάστασης η οποία έχει διαμορφωθεί. Το ισχύον Περιφερειακό Χωροταξικό Πλαίσιο Ηπείρου ήταν ένα γενικόλογο σχέδιο, όπως επισημαίνει και το σχέδιο αναθεώρησης του Περιφερειακού (§ Β.1.2.α.3.2.), πολύ φιλόδοξο σε ορισμένες προβλέψεις του και ασαφές σε κρίσιμα για τον τόπο θέματα.

Ορισμένες προτάσεις του υλοποιήθηκαν, όπως:

  • η θεσμοθέτηση των περισσότερων προστατευόμενων περιοχών του δικτύου “Natura 2000” στην Ήπειρο, την περίοδο 2005 - 2009 (Εθνικά Πάρκα: Βόρειας Πίνδου, Τζουμέρκων, Αμβρακικού, Περιοχές προστασίας της φύσης των εκβολών Καλαμά – Αχέροντα),
  • η προώθηση αρκετών Γενικών Πολεοδομικών Σχεδίων/ΣΧΟΟΑΠ (έγκριση ΣΧΟΟΑΠ δήμων Μπιζανίου, Εκάλης, Ευρυμενών, Σελλών, ΓΠΣ δήμων Πρέβεζας, Φαναρίου, κλπ).

Πολλές άλλες προτάσεις όμως δεν υλοποιήθηκαν. Ειδικότερα προέβλεπε:

  • την ολοκλήρωση όλων των μεγάλων έργων υποδομής της Ηπείρου μέχρι το 2010, ενώ μόνο η Εγνατία οδός ολοκληρώθηκε στο σύνολό της την άνοιξη του 2009,
  • την δημιουργία αιολικών πάρκων στο παραλιακό μέτωπο (δεν υλοποιήθηκε κανένα, ούτε προβλέπεται το αμέσως επόμενο διάστημα),
  • την δημιουργία ΠΟΤΑ στην παράκτια περιοχή του Νομού Πρέβεζας (δεν υλοποιήθηκε, ούτε προβλέπεται),
  • την οριοθέτηση της γης υψηλής παραγωγικότητας (δεν είναι καν καταγεγραμμένη σε εθνικό επίπεδο).

3. Γενικές παρατηρήσεις επί του υπό διαβούλευση αναθεωρημένου Περιφερειακού Χωροταξικού Πλαισίου Ηπείρου

Στο παρόν υπόμνημα γίνονται επισημάνσεις και κατατίθενται προτάσεις προκειμένου να περιληφθούν στο αναθεωρημένο Χωροταξικό Πλαίσιο της Ηπείρου, στους τομείς των δικτύων υποδομής και μεταφορών, των ΑΠΕ, της διαχείρισης των υδάτων, του χωροταξικού και πολεοδομικού σχεδιασμού, των παραγωγικών δραστηριοτήτων και του περιβάλλοντος, με ορίζοντα 15ετίας. Έχουν ληφθεί υπόψη τα εθνικά και ευρωπαϊκά υφιστάμενα Σχέδια και Προγράμματα και κυρίως ο υπερκείμενος σχεδιασμός.

Σε γενικές γραμμές:

  • Το υπό διαβούλευση σχέδιο αναθεώρησης του Χωροταξικού Πλαισίου της Ηπείρου περιλαμβάνει ορισμένες θέσεις που βρίσκονται σε σωστή κατεύθυνση, όπως η ανάλυση για την πολιτική γης και την παραθεριστική κατοικία, η πρόταση θεσμοθέτησης της παρακολούθησης (monitoring) των προτάσεων του Χωροταξικού, και άλλες.

Παράλληλα, παρουσιάζει ορισμένα κενά που πρέπει να συμπληρωθούν/διορθωθούν, όπως:

  • Δεν εισάγει νέα στοιχεία για την χωρική αναδιάρθρωση της Περιφέρειας, πέραν αυτών που είναι γνωστά και καταγεγραμμένα.
  • Κάνει χρήση των προτάσεων του Γενικού Χωροταξικού και ορισμένων Ειδικών Χωροταξικών Πλαισίων (για τον Τουρισμό και τη Βιομηχανία), αλλά για το Ειδικό Πλαίσιο των Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας διαφοροποιείται.
  • Αγνοεί (!) το εγκεκριμένο Σχέδιο διαχείρισης των λεκανών απορροής του υδατικού διαμερίσματος Ηπείρου και όλες τις προτάσεις του.
  • Αγνοεί το Σχέδιο διαχείρισης κινδύνων πλημμύρας των λεκανών απορροής του υδατικού διαμερίσματος Ηπείρου, που εκπονείται από το Υπ. Περιβάλλοντος.
  • Αναφέρει μεν ότι υιοθετεί τις προτάσεις του Ρυθμιστικού Σχεδίου Ιωαννίνων, του οποίου η θεσμοθέτηση παραμένει αδικαιολόγητα, επί 6 ½ ολόκληρα χρόνια, σε εκκρεμότητα στο Υπ. Περιβάλλοντος, αλλά δεν συγκεντρώνει τις γενικές κατευθύνσεις του σε ξεχωριστό, διακριτό κεφάλαιο και δεν κάνει βήματα μπροστά, με επεξεργασία θέσεων για ορισμένα βασικά θέματά του (π.χ. η Τεχνόπολη). Τονίζεται για μία ακόμα φορά, ότι η θεσμοθέτηση του Ρυθμιστικού αποτελεί προϋπόθεση για την τροποποίηση της υφιστάμενης (από το 1989) Ζώνης Οικιστικού Ελέγχου, ώστε στη συνέχεια να μπορούν να εγκριθούν τα ΓΠΣ όλων των πρώην Δήμων του λεκανοπεδίου (Ιωαννίνων, Ανατολής, Παμβώτιδας, Περάματος, Πασσαρώνος) και των πολεοδομικών μελετών που εκκρεμούν από το 2009.
  • Δεν προτείνει δράσεις συνέργιας της Ηπείρου με τις όμορες Περιφέρειες.
  • Δεν έχει λάβει υπόψη το Νόμο 4269/2014 περί «Χωροταξικής και πολεοδομικής μεταρρυθμίσεως – Βιώσιμης ανάπτυξης»,
  • Δεν αντιμετωπίζει το ζήτημα της κλιματικής αλλαγής και των επιπτώσεών της στην αγροτική παραγωγή, στον τουρισμό, κλπ.
  • Τέλος, περιέχει λάθη τα οποία πρέπει να διορθωθούν: ειδικότερα, αναφέρει ότι η Στρατηγική για την μακρο – περιφέρεια Αδριατικής Ιονίου εκπονείται και αναμένεται η έγκρισή της (ενώ έχει εγκριθεί το 2014). Αναφέρει  επίσης την Κροατία στις χώρες προς «πιθανή ένταξη στην ΕΕ» (έχει ενταχθεί τον Ιούλιο 2013). Αναφέρει επανειλημμένα τον Οργανισμό Ρυθμιστικού Ιωαννίνων (ο οποίος έχει καταργηθεί).

4. Ειδικές παρατηρήσεις επί του υπό διαβούλευση αναθεωρημένου Περιφερειακού Χωροταξικού Πλαισίου Ηπείρου.

  • § Β.1.1.α. (Θέση και ρόλος της Περιφέρειας στον ευρωπαϊκό/εθνικό χώρο):

-           Το αναθεωρημένο Περιφερειακό αναφέρεται στις γεωπολιτικές συνθήκες που αναμένεται να σημειωθούν στην ευρύτερη περιοχή της Ηπείρου τα επόμενα χρόνια, όπως η εκμετάλλευση υδρογονανθράκων στο χερσαίο χώρο της Ηπείρου και στη θαλάσσια περιοχή του Ιονίου, αλλά δεν τις εξειδικεύει. Η προοπτική εξόρυξης υδρογονανθράκων (είτε στη στεριά, είτε στη θάλασσα), δημιουργεί την απαίτηση θέσπισης κατάλληλων χωροταξικών διατάξεων, ώστε να υλοποιηθούν τα έργα εκμετάλλευσης, αλλά παράλληλα να εξασφαλίζεται η προστασία των περιβαλλοντικών πόρων της Περιφέρειας (υπόγεια ύδατα, φυσικό περιβάλλον, τοπίο, κλπ).

  • § Β.1.1.β.4.4. (Αξιοποίηση Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας):
  • Αναφέρεται ότι «οι κατευθύνσεις του παρόντος στοχεύουν στην ανάδειξη ευρέων ζωνών με συγκριτικά πλεονεκτήματα για χωροθέτηση νέων εγκαταστάσεων ανά κατηγορία ΑΠΕ …». Αναφέρει επίσης ότι τα έργα υποδομής των ΥΗΕ και των αιολικών έχουν επιπτώσεις στο περιβάλλον και στις δυνατότητες τουριστικής ανάπτυξης της ευρύτερης περιοχής τους! Αναρωτιέται κανείς ποιές είναι οι (ουσιαστικές) επιπτώσεις στο περιβάλλον και στον τουρισμό από ένα μικρό ΥΗΕ της τάξεως του 1 MW. Η γενικευμένη και απλοϊκή αυτή άποψη είναι λανθασμένη, ως αστήρικτη επιστημονικά, και πρέπει να διορθωθεί. Επιπλέον, έρχεται σε αντίθεση με την «αρχή της ολοκληρωμένης αξιοποίησης των διαθέσιμων πόρων» που επικαλείται η ίδια η αναθεωρημένη πρόταση στην § Β.1.1.β. Τα προαναφερόμενα αφορούν το ισχύον Ειδικό Χωροταξικό για τις ΑΠΕ, που θέτει εξαιρετικά αυστηρούς όρους και προϋποθέσεις για την αδειοδότηση των ΑΠΕ. Μόνο προς την κατεύθυνση απλοποίησης (αν είναι εφικτό) και κυρίως εξειδίκευσης του Ε.Χ για τις ΑΠΕ μπορεί να παρέμβει το Περιφερειακό Χωροταξικό Πλαίσιο. Σε διαφορετική περίπτωση υπάρχει κίνδυνος σύγκρουσης διατάξεων των δύο Πλαισίων επί του ιδίου αντικειμένου. Τονίζεται ότι η αξιοποίηση των ΑΠΕ στην παραγωγή ενέργειας επισημάνθηκε και στην πρόσφατη Διάσκεψη του ΟΗΕ στο Παρίσι (COP21), στην οποία επιτεύχθηκε δεσμευτική συμφωνία για την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής και αποφασίστηκε, μεταξύ άλλων, η αποσύνδεση των εθνικών οικονομιών από τα ορυκτά καύσιμα.
  • § Β.1.1.β.4.5. (Τουρισμός):
  • Αναφέρεται στον ορεινό όγκο της Πίνδου και ειδικότερα στις δυνατότητες τουριστικής ανάδειξης της Κόνιτσας, εφ’ όσον υλοποιηθεί ο νέος οδικός άξονας Ιωάννινα – Κακαβιά. Δεν γίνεται όμως καμία αναφορά στη μελέτη βελτίωσης του υφιστάμενου άξονα Καλπάκι – Κόνιτσα, η οποία εκπονείται με χρηματοδότηση 2 εκατ. ευρώ (2013) από το Υπ. Υποδομών. Παράλληλα, δεν δίνεται καμία βαρύτητα στις μεγάλες δυνατότητες τουριστικής ανάπτυξης του Δήμου Κόνιτσας με την αξιοποίηση των ιαματικών πηγών Αμαράντου και Καβασίλων.
  • § Β.1.1.β.5. (Σημειακές παραγωγικές δραστηριότητες):
  • Αναφέρεται ότι «στην κατεύθυνση ισχυροποίησης των Ιωαννίνων … εντάσσεται και η πρόταση ίδρυσης Τεχνόπολης»! Η Τεχνόπολη όμως περιλαμβάνεται στο Ρυθμιστικό Σχέδιο Ιωαννίνων και στο εγκεκριμένο ΣΧΟΟΑΠ του Δήμου Μπιζανίου (ΦΕΚ 529/ΑΑΠ/2009). Το σχέδιο αναθεώρησης του Χωροταξικού Πλαισίου όφειλε να εξειδικεύσει το θέμα αυτό, προτείνοντας τρόπους λειτουργίας της Τεχνόπολης, σύστασης του Φορέα της, καταθέτοντας προτάσεις από αντίστοιχες Τεχνοπόλεις σε ευρωπαϊκό επίπεδο, κλπ. Η Τεχνόπολη πρέπει να αποτελέσει καινοτομικό πόλο ανάπτυξης όχι μόνο για τα Ιωάννινα αλλά για ολόκληρη την Ήπειρο.
  • Αναφέρεται επίσης ότι «είναι σκόπιμο να διερευνηθούν οι δυνατότητες επέκτασης της ΒΙΠΕ Ιωαννίνων». Το Ρυθμιστικό Σχέδιο Ιωαννίνων δεν προβλέπει επέκταση της υφιστάμενης ΒΙΠΕ.
  • § Β.1.1.γ.6.3. (Τριτογενής τομέας και Τουρισμός):

-     Γίνεται αναφορά στο Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων και στο ΤΕΙ Ηπείρου και προτείνεται αυτά να «ενισχυθούν ως προς τον προσανατολισμό των σπουδών και την ερευνητική τους δραστηριότητα σε κλάδους: κτηνιατρική, αγροτικός τομέας, …». Εκτός του ότι είναι γενικόλογη και αόριστη η πρόταση (τι σημαίνει  άραγε «ενίσχυση στον αγροτικό τομέα»;) προκαλεί κατάπληξη το γεγονός ότι δεν γίνεται καν μνεία στην Αρχιτεκτονική και στην Πολυτεχνική Σχολή Ιωαννίνων. Η μεν πρώτη είναι θεσμοθετημένη από το 2009 και τέθηκε σε λειτουργία την τρέχουσα χρονιά, ενώ για την Πολυτεχνική Σχολή η ίδρυσή της αποτελεί ρεαλιστικό στόχο τόσο του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων όσο και της γιαννιώτικης κοινωνίας, δεδομένου μάλιστα ότι λειτουργούν ήδη τα Τμήματα: Αρχιτεκτόνων Μηχανικών, Μηχανικών Ηλεκτρονικών Υπολογιστών και Πληροφορικής και Μηχανικών Επιστήμης των Υλικών.

  • § Β.1.1.γ.7. (Στρατηγικές κατευθύνσεις για εκπόνηση ΣΟΑΠ):

-     Προτείνεται η εκπόνηση Σχεδίου Ολοκληρωμένης Αστικής Παρέμβασης (ΣΟΑΠ) για την παραλίμνια περιοχή Μάτσικα. Όμως το ΣΟΑΠ είναι μία πολύ χρονοβόρα διαδικασία, η οποία μάλιστα δεν αντιμετωπίζει τα πολεοδομικά προβλήματα της περιοχής. Η λύση και για τον Μάτσικα περνάει από τη θεσμοθέτηση του Ρυθμιστικού Σχεδίου Ιωαννίνων, το οποίο προβλέπει για την περιοχή την εκπόνηση μιας ειδικής περιβαλλοντικής μελέτης.

5. Προτάσεις προς ενσωμάτωση στο υπό αναθεώρηση Περιφερειακό Χωροταξικό Πλαίσιο Ηπείρου.

Ειδικότερα:

  • Στην § Β.1.2.α.1.1. (Υπάρχουσα κατάσταση και προοπτικές) και αντίστοιχα στο Άρθρο 10 του σχεδίου Υπουργικής Απόφασης, πρέπει να υπάρξει ξεχωριστή παράγραφος που θα περιλαμβάνει τις στρατηγικές κατευθύνσεις του Ρυθμιστικού Σχεδίου Ιωαννίνων, σύμφωνα με το Ν. 4269/2014 (άρθρο 13Α).
  • Στην § Β.1.2.α.1.5. (Παραγωγικές δραστηριότητες) και ειδικότερα στον Τουρισμό, και αντίστοιχα στο Άρθρο 10, § 10.5.6 του σχεδίου Υπουργικής Απόφασης, πρέπει να γίνει ιδιαίτερη αναφορά στην τουριστική αξιοποίηση των ιαματικών λουτρών Αμαράντου και Καβασίλων Κόνιτσας, από την οποία ολόκληρος ο Δήμος Κόνιτσας προσδοκά πολλά οφέλη.
  • Στην § Β.1.2.α.1.7. (Τοπίο και φυσικό περιβάλλον) και αντίστοιχα στο Άρθρο 9, § 9.2.2 του σχεδίου Υπουργικής Απόφασης, πρέπει να γίνει αναφορά στην προστατευόμενη περιοχή των Γράμμου - Δούσκου (που ανήκει στο δίκτυο «Natura 2000») και στην Ειδική Περιβαλλοντική Μελέτη που έχει ολοκληρωθεί και εκκρεμεί στο Υπ. Περιβάλλοντος από το 2009, ώστε να θεσμοθετηθεί η περιοχή και να αποτελέσει ενιαία έκταση με τα Εθνικά Πάρκα Β. Πίνδου και Τζουμέρκων.
  • Στην § Β.1.2.α.1.8. (Μεταφορική υποδομή) και στον Πίνακα με τα «Αναγκαία έργα μεταφορικής υποδομής» του Προγράμματος δράσης, και αντίστοιχα στο Άρθρο 9, § 9.3.1 του σχεδίου Υπουργικής Απόφασης, πρέπει να περιληφθεί το έργο βελτίωσης και εκσυγχρονισμού του οδικού άξονα Καλπάκι – Κόνιτσα, που βρίσκεται υπό μελέτη, και οι αναπτυξιακές δυνατότητες που ανοίγονται για την ευρύτερη περιοχή των δήμων Κόνιτσας και Πωγωνίου, μόλις το έργο ολοκληρωθεί. Στην ίδια παράγραφο πρέπει να επισημανθεί η αναγκαιότητα προώθησης του οδικού άξονα Ιωάννινα – Τίρανα – Τεργέστη, που θα συνδέσει τις παραλιακές περιοχές της Ελλάδας, Αλβανίας Μαυροβουνίου, Βοσνίας/Ερζεγοβίνης, Κροατίας, Σλοβενίας και βόρειας Ιταλίας, ανοίγοντας τεράστιες προοπτικές για τις μεταφορές, το εμπόριο, τον τουρισμό, τον πολιτισμό, στις περιοχές διέλευσής του. Η μακρο-περιφέρεια Αδριατικής – Ιονίου μπορεί να συνεισφέρει ουσιαστικά στη διακρατική σύνδεση αυτών των περιοχών.
    • Στην § Β.1.2.α.1.9. (Λοιπή τεχνική υποδομή) και αντίστοιχα στο Άρθρο 9, § 9.3.2 του σχεδίου Υπουργικής Απόφασης, πρέπει να περιληφθούν οι προτάσεις του εγκεκριμένου Σχεδίου διαχείρισης λεκανών απορροής της Περιφέρειας Ηπείρου, στο οποίο περιλαμβάνεται το έργο ύδρευσης της πόλης και των οικισμών του λεκανοπεδίου Ιωαννίνων, εμπλουτισμού της λίμνης Παμβώτιδας, άρδευσης του κάμπου των Ιωαννίνων, με παράλληλη παραγωγή πράσινης ηλεκτρικής ενέργειας. Επιπλέον, πρέπει να γίνει αναφορά και στο έργο μεταφοράς νερού από τις πηγές Αμαράντου, το οποίο όμως καλύπτει μόνο τη δυνατότητα ύδρευσης της πόλης των Ιωαννίνων. Είναι οξύμωρο ότι στο εν λόγω έργο δεν περιλαμβάνεται η δυνατότητα ύδρευσης της Κόνιτσας και γενικότερα του δήμου Κόνιτσας. Από τον Αμάραντο πρέπει να υδροδοτηθούν πρώτα η Κόνιτσα και ο δήμος της (ο οποίος παρουσιάζει σοβαρά προβλήματα ύδρευσης) και στη συνέχεια τα Ιωάννινα.

 

Βιβλιογραφία:

  • ΥΠΕΧΩΔΕ/ΕΥΔ: «Επανέλεγχος των Περιφερειακών Πλαισίων Χωροταξικού Σχεδιασμού και βιώσιμης ανάπτυξης με σκοπό την προώθηση της θεσμοθέτησης του Γενικού Πλαισίου Χωροταξικού Σχεδιασμού της χώρας», Αθήνα 2005.
  • ΥΠΕΧΩΔΕ: «Περιφερειακό Πλαίσιο Χωροταξικού Σχεδιασμού και Αειφόρου Ανάπτυξης Περιφέρειας Ηπείρου – Αξιολόγηση», Αθήνα 2005.
  • ΥΠΕΧΩΔΕ: «Ρυθμιστικό Σχέδιο Ιωαννίνων – Β’ Φάση», Αθήνα 2009.
  • ΟΟΣΑ: «Εκθέσεις περιβαλλοντικών επιδόσεων – Ελλάδα», 2009.
  • Informal Ministerial Meeting of Ministers responsible for Spatial Planning and Territorial Development: «Territorial Agenda of the European Union 2020: Towards an Inclusive, Smart and Sustainable Europe of Diverse Regions», Gödöllő, Hungary 2011.
  • Καλογιάννης Σταύρος: «Πλαίσιο χωροταξικού σχεδιασμού Περιφέρειας Ηπείρου – Με γνώμονα την αειφορία», Εκδόσεις ΤΕΕ, Αθήνα 2012.
  • Καλογιάννης Σταύρος: «Ολοκληρωμένη προστασία και αειφόρος χρήση του εδάφους, Μία πρόταση», Εκδόσεις Αντ. Σάκκουλα, Αθήνα 2014.

 

Άρθρα - Ανακοινώσεις:

  • Καλογιάννης Σταύρος: «Ανανεώσιμες πηγές ενέργειας και προστασία γης υψηλής παραγωγικότητας», Περιοδικό «Νόμος+Φύση», Ιούνιος 2010.

href="http://nomosphysis.org.gr/12118/ananeosimes-piges-energeias-kai-prostasia-gis-upsilis-paragogikotitas-iounios-2010">http://nomosphysis.org.gr/12118/ananeosimes-piges-energeias-kai-prostasi...

  • Nations Unies/Convention – cadre sur les changements climatiques: “Adoption de l’ accord de Paris”, 2015.

href="http://unfccc.int/resource/docs/2015/cop21/fre/l09f.pdf">http://unfccc.int/resource/docs/2015/cop21/fre/l09f.pdf]

 


Υπουργική Απόφαση 25301/2003 (ΦΕΚ 1451 Β’/06.10.2003).

Οι παρατηρήσεις που κατατίθενται βασίζονται στο τεύχος της Β’ Φάσης (Στάδιο Β1) της  μελέτης, με τίτλο: «Αναθεώρηση και εξειδίκευση του θεσμοθετημένου Πλαισίου», Ιούνιος 2015.

Οι παρατηρήσεις που κατατίθενται βασίζονται στο τεύχος Β1.2. με τίτλο: «Εισηγητική έκθεση και σχέδιο Υπουργικής απόφασης», Ιούνιος 2015.